Jury AICA-Prijs 2021 bekend!

De jury van de AICA-Prijs 2021

Het bestuur van AICA-Nederland is blij dat Let Geerling, Laurens Meerman en Robert-Jan Muller de jury voor de AICA-Prijs 2021 willen vormen. De AICA-Prijs gaat ieder jaar afwisselend naar een publicatie, een instelling en een tentoonstelling (klik hier voor een uitgebreid overzicht) dit jaar is de publicatie aan de beurt. Eind oktober zullen de juryleden hun drie nominaties bekend maken, waarop de leden van AICA-Nederland vervolgens kunnen stemmen.

Hieronder alvast een korte biografie van de leden van de jury (op de foto van rechts naar links):

Let Geerling is hoofd Radboud Kunstzaken, het gezamenlijke kunstprogramma van het Radboudmc en de Radboud Universiteit in Nijmegen. Daarvoor was Let onder onder meer staflid van het curatorenteam Sonsbeek 93, hoofdredacteur van Metropolis M, curator Cultuur & Ruimte bij de provincie Overijssel en bestuurslid van de Vereniging Bedrijfscollecties Nederland
Robert-Jan Muller publiceert over moderne en hedendaagse kunst en kunstpublicaties, met name in Museumtijdschrift. Hij maakte gefilmde korte documentaires over internationale beeldende kunstenaars en zet zich in voor AICA Nederland en AICA Internationaal. Daarnaast begeleidt hij kunstreizen naar de mooiste plekken in Europa.
Laurens Meerman is online redacteur bij de Vereniging Rembrandt en publicist, met een bijzondere belangstelling voor verzamelgeschiedenis. Zijn stukken verschenen onder meer in Kunstschrift, Boekman en Simiolus

 

Webinar Interrogating the History of Slavery is nu terug te kijken

Het webinar Decolonisation in the Museum: Interrogating the History of Slavery, dat afgelopen 3 september werd gehouden, is nu hier te bekijken.

Aan het woord komen curator Valika Smeulders (Rijksmuseum),  curator Adriano Pedrosa (MASP), Anthony Bogues (Center for the Study of Slavery and Justice aan de Brown University, Providence, VS) en Babacar Mbaye Diop (voorzitter AICA Senegal, directeur 11e Dakar Biennale). Moderator is Prof. Karen Von Veh (Univ. van Johannesburg).

Het is het eerste webinar in een serie rond dekolonisatie onder te titel 'Ruptured Histories: Critical Exchanges on Issues of Decolonisation', georganiseerd door het Fellowship Fund Committee van AICA International.

Een bespreking van het webinar volgt binnenkort.

Zwervend tussen zelf en ander: Ruby Swinney in AKINCI

Ruby Swinney, Concerning Plants, 2021.

In de landschappen die Ruby Swinney schildert gebeurt iets vreemds. Te midden van paarse, oranje, blauwe of groene werelden straalt er van menselijke silhouetten een wit licht af. Hoewel de landschappen en architectuur herkenbaar zijn, is er verder niet veel context om de beelden te duiden. De oplichtende figuren wandelen door een tuin of dobberen in een lelievijver, maar hun gender of leeftijd blijven ongewis. De tentoonstellingstitel The Distance Between Us wijst er al naar – we herkennen iets van onszelf in Swinneys figuren, maar kunnen ons nooit daadwerkelijk in hen verplaatsen. Het spookachtige licht dat van hen afstraalt maakt ze ongrijpbaar. Verschijnen ze, of verdwijnen ze juist? Dat constante proces van ‘wording’ confronteert ons niet alleen met onze afstand tot het kunstwerk, maar ook met een meer fundamentele vraag. Waar houdt het zelf op te bestaan, en waar begint het domein van de ander?  Read more

AICA-webinar over dekolonisatie in het museum: 3 september

Het Fellowship Fund Committee van AICA International organiseert op 3 september om 15 uur as een webinar met de titel Decolonisation in the Museum: Interrogating the History of Slavery.

Directe aanleiding zijn twee tentoonstellingen: de Slavernij-tentoonstelling in het Rijksmuseum Amsterdam (tot 29 augustus 2021) en de tentoonstelling Afro-Atlantic Histories in het Museo de Arte de Sao Paulo (MASP), in 2018. Sprekers zijn curatoren Valika Smeulders (Rijksmuseum), Adriano Pedrosa (MASP), Anthony Bogues (Center for the Study of Slavery and Justice aan de Brown University, Providence, VS) en Babacar Mbaye Diop (voorzitter AICA Senegal, directeur 11e Dakar Biennale).

Deelname is open voor iedereen en gratis, aanmelding via aicainternational.webinar@gmail.com

Het is het eerste webinar in een serie rond dekolonisatie onder te titel 'Ruptured Histories: Critical Exchanges on Issues of Decolonisation', georganiseerd door het Fellowship Fund Committee van AICA International.

Zie deze flyer,  Decolonisation of the Museum AICA webinar voor alle details.

Tijd als straf: Gevangeniskunst en abolitionisme in Nicole Fleetwoods Marking Time

Vorig jaar woonde ik op de universiteit een werkgroep bij over gevangenis-theater. Nadat ik plaats had genomen tussen de andere studenten, opende onze docent met een vraag voor de groep. “Wie van jullie heeft er ooit in de gevangenis gezeten?” Het bleef stil. De meesten wendden de blik naar beneden, anderen keken de docent aan en schudden nee. Een paar seconden later stak iemand haar hand op om te vertellen dat zij theaterworkshops in de gevangenis had gegeven. Het vormde een prikkelende opening voor onze discussie, maar de gedachte die als eerste door mijn hoofd schoot bleef onuitgesproken: “In de gevangenis? Natuurlijk niet.” Direct erna voelde ik een bijtende schaamte. Hoezo, ‘natuurlijk niet’?

Vlak na die werkgroep verscheen het boek Marking Time: Art in the Age of Mass Incarceration door Nicole Fleetwood. Marking Time is het resultaat van een jarenlang onderzoek naar het maken van kunst in Amerikaanse gevangenissen, en werd vergezeld door een gelijknamige tentoonstelling in het MOMA met werk van ex-gevangeniskunstenaars die inmiddels bij galeries zijn aangesloten, maar ook van makers die nog vast zitten (sommige werken moesten illegaal gevangenissen worden uit gesmokkeld).  Read more

Opdat we niet vergeten te lachen: Raymonde de Kuyper

“Wie?”, vraagt mijn moeder wanneer ik haar vertel dat ik Raymonde de Kuyper ga interviewen. “Roos, van Roos en haar mannen!”, roep ik door de telefoon. Ze had werkelijk geen idee—terwijl het programma toch zo zijn sporen heeft nagelaten in de ontwikkeling van mijn broer, zus, mijzelf en een flinke bult generatiegenoten.

Doorgaans maken volwassenen de dienst uit en daar hebben kinderen het maar mee te doen. Gelukkig was er in onze jeugd het VPRO-programma Roos en haar mannen, waarin de daadkrachtige Roos van der Zande (Raymonde de Kuyper), de rechtschapen Willem van Oorschot (Theo Schouwerwou) en ongeleid projectiel Gert-Jan van Rossum (Raymond Thiry) tegenwicht boden aan de fantasieloze grotemensenwereld door te laten zien wat het leven óók is: een gezellig explosieve en chaotische bende. Read more

Intimate Geographies – in conversation with Charbel-joseph H. Boutros and Stéphanie Saadé

In October 2019, I traveled from Amsterdam to Beirut to visit the eighth edition of Home Works, a biennial on cultural practices in Lebanon, organized by Beirut-based institution Ashkal Alwan. As the opening reception drew to a close, the streets filled with protestors who demanded political reform, the resignation of Prime Minister Saad Hariri, the improvement of Lebanon’s failing public infrastructure, and solutions to the country’s soaring debt and ongoing economic crisis. At the moment when the protests filled the city of Beirut, on October 17, I was visiting the solo exhibition The Distance Between your Eyes and the Sun by Charbel-joseph H. Boutros at Beirut Art Center. Back then, no one could have predicted that this was the only day the exhibition could be open. During the week’s protests, Ashkhal Alwan postponed the exhibitions, public lectures, and performances, and eventually, they canceled the entire edition of Home Works. In their public announcement, they stated that cultural institutions are not isolated from “civic, political, economic, and ideological contexts, but rather shaped as a result of and in response to historical events and their repercussions.” Read more

Moeder aarde centraal bij Aboriginalities in Brussel

Het Museum voor de Schone Kunst in Brussel herbergt een imposante collectie die de Westerse kunstgeschiedenis doorkruist. Niet direct de plek waar je Aboriginalkunst zou verwachten. In de tentoonstelling Aboriginalities, die de afgelopen maanden te zien was, worden ruim 150 hedendaagse schilderijen en objecten getoond. Daarbij gaan een twaalftal werken uit de moderne kunstcollectie van het museum in dialoog met de onderwerpen van deze ‘Droomtijd’-kunstenaars, aldus de bezoekersgids. Read more

How to be the Right Kind of Arsehole. A coffee with Alina Lupu

It was raining, in a figurative sense too, when I met Alina Lupu on a bench in Amsterdam.

When arranging my interview, I had apologised for only being able to buy her a coffee for her time to drink outside in the rain because of the pandemic. I had thought of an old interview Adrian Piper did with the New York Times Magazine, where the journalist had mentioned how he had dined her at one of the fanciest restaurants in Berlin — perhaps to discredit her a little, I’m still not sure. But I didn’t mention it to Lupu. I knew we were also going to talk about activism and art, but neither of us had studied at Harvard and I was not working for a prestigious media house. Read more

Verhalen, verbeelding en versmelting van culturen: een interview met Tja Ling Hu

Beeld Sarah Dona

Illustrator en beeldend kunstenaar Tja Ling Hu (1987) maakt tekeningen over haar familiegeschiedenis, spiritualiteit en gevoel. Op haar tekeningen komen herinneringen en fantasie samen. Zo creëert ze een droomachtige werkelijkheid, een smeltkroes van oosterse en westerse invloeden.

Op de zwart-wit tekening huilen eenzame figuren vanaf de randen van de bergkloof eindeloze stroompjes tranen de rivier in. Winter (2018) is een van de vier tekeningen van Tja Ling over de seizoenen, een geliefd thema in de Chinese schilderkunst. Dat is niet toevallig. De Nederlandse kunstenares is van Chinese komaf. ‘De versmelting van culturen gaat van nature, omdat ik nu eenmaal zo naar dingen kijk’, zegt Tja Ling in een Zoomgesprek vanuit huis. Haar kunst is te zien in een tentoonstelling in het Amsterdam Museum. Read more

Performing the Archive: on the Feminist Group Le Nemesiache

The exhibition From the Volcano to the Sea at Rongwrong explores the archive of the Italian feminist collective Le Nemesiache, active in Naples in the 1970s and 1980s. Giulia Damiani, curator and research fellow of art organization If I Can’t Dance, I Don’t Want to Be Part of Your Revolution in Amsterdam, translated the group’s practice in dialogue with Arnisa Zeqo, director of Rongwrong, and curator Sara Giannini (If I Can’t Dance), making the archive public for the first time.

Entering the exhibition space, I receive a stamp with the logo of Le Nemesiache on a hand-out. It gives me a nostalgic feeling, reminiscent of entering a nightclub, where you receive a stamp on your hand to signify that you’ve been granted access. Receiving the stamp by ‘host’ Arnisa Zeqo, director of Rongwrong in Amsterdam, creates a performative dimension that lingers during the rest of my visit.  Read more

AICA-Salon 29 juni: Covering Dutch Culture with Nina Siegal

(English version below)

Tijdens de volgende AICA-Salon zal journalist Nina Siegal vertellen over haar ervaringen als cultuurjournalist. Als freelancer doet zij voor The New York Times verslag over kunst en cultuur in Europa. Onlangs schreef ze over de ‘Slavernij’ tentoonstelling die in het Rijksmuseum te zien is. Ook de interactieve publicatie over oorlogsdagboeken op de site van de Times is erg de moeite waard. Naast journalistiek werk, schrijft Siegal romans waarbij (historisch) Nederland regelmatig het decor is, zoals The Anatomy Lesson dat zich afspeelt in het Holland van de 17e-eeuw of You'll thank me for this dat een nachtelijke dropping op de Veluwe als vertrekpunt heeft. Hoe is het om te schrijven over kunst en cultuur voor een internationaal publiek?

Jorne Vriens, bestuurslid van AICA Nederland, gaat hierover met haar in gesprek tijdens de volgende AICA-Salon. De voertaal is Engels.

Deze Salon vindt online plaats op 29 juni om 20:00 tot ongeveer 21:30. Iedereen is welkom, ook niet-leden. Meld je gratis aan via deze link. Read more

Who Wants to Talk About the Golden Coach?

The Golden Coach, 1898. Rijksmuseum

Finally, the Amsterdam Museum is opening their exhibition of the Golden Coach belonging to the Dutch Royal family. The exhibition is the culmination of a long restoration process, which has seen the coach taken out of use since 2016. The coach, decorated with imagery depicting Dutch colonial subjects in a position of reverent submission, has been the focus of much criticism as a representation of a painful colonial history. And, for that reason, the museum had planned what should have been an extensive programme of public engagement. This was to begin in the months leading up to the installation of the exhibition. The plan was to invite interested groups and museum visitors to share their thoughts and opinions on the object and its potential future, so that these thoughts could then inform the broader narrative of the exhibition, and potentially influence the curation process – all amid rumours that the King is considering whether to permanently consign the coach to a museum setting. Read more

Street Art Museum Amsterdam: de straat als tentoonstellingsruimte

In Amsterdam Nieuw-West is sinds 2012 het Street Art Museum Amsterdam (SAMA) te vinden. De oorsprong van dit museum ligt een paar jaar eerder, toen Anna Stolyarova, inwoonster van Amsterdam Nieuw-West, hiertoe het initiatief nam als reactie op negatieve berichten over de buurt. Om meer over dit museum en Street Art te weten te komen, spreek ik met Stolyarova. Zij noemt zichzelf het liefst producer en bedrijfsfilosoof; zij heeft ideeën, faciliteert en brengt partijen bij elkaar. Zij is de spin in het web waardoor het buurtinitiatief is uitgegroeid tot een platform voor Street Art met een reputatie die internationale street artists en bezoekers aantrekt. Read more

John Heartfield: fotomontages als wapen in een ideologische strijd

De eerste indruk van Fotografie plus Dynamiet in Zwolle is nogal braaf: kunstwerken in lichtgekleurde houten lijsten op keurig afgemeten afstand, alsof ze uit de IKEA komen. Het is een illusie die snel wordt doorprikt.

De rondreizende tentoonstelling Fotografie plus Dynamiet in Museum de Fundatie laat zien hoe de fotomontages van John Heartfield (1891-1968) niets aan kracht hebben ingeboet. John Heartfield – geboren als Helmut Herzfelde – was een van de grondleggers van de Berlijnse avant-gardistische Dada beweging. Hij beweert samen met kunstenaar Georg Grosz de fotomontage te hebben uitgevonden – al wordt die claim ook gemaakt door de dadaïstische kunstenaar Raoul Hausmann. Voor Heartfield waren fotomontages dé manier om zijn communistische denkbeelden te verspreiden. Hij verknipte foto’s, kranten en tijdschriften, plakte de knipsels bij elkaar en vormde er nieuwe beelden van, die herkenbaar én vervreemdend zijn. Read more

In 'Art, Engagement, Economy' deelt Caroline Woolard de vruchten van twaalf jaar kunstenaarschap

Met een rugdikte van vier centimeter en een gewicht van ruim een kilo is het 570 paginas tellende boek Art, Engagement, Economy: The Working Practice of Caroline Woolard een intimiderende verschijning. Het monumentale formaat en de overweldigende hoeveelheid informatie zouden te snel geïnterpreteerd kunnen worden als zelfzuchtig, maar wie bekend is met het werk van Caroline Woolard begrijpt dat de kunstenaar de lezer hoog inschat en die daarom zelf laat bepalen hoe het boek te gebruiken. Read more

Een apotropaeon in het raam. Interview met Müge Yılmaz

Verspreid door de tentoonstellingsruimte van Bureau Postjesweg staan houten, monochroom geverfde silhouetten van menselijke en dierlijke figuren: uilen met gaten als ogen, een Nikè die half verscholen achter een ander beeld van Lilith staat, een rijtje krabben met symbolen op hun schild gekerfd die daardoor tegelijkertijd prehistorisch en futuristisch aandoen. Op de ramen zijn grote blauwe stickers van mythische dieren aangebracht, als transparante muurschilderingen. Het zijn werken van kunstenaar Müge Yılmaz, die bij de toeschouwer intuïtieve reacties probeert te ontlokken. Read more

Polariseren tegen het Antropoceen

De Nederlandse natuurwetenschapper en Nobelprijswinnaar Paul Crutzen heeft in het jaar 2000 voorgesteld om het huidige geologische tijdvak het Antropoceen te noemen, oftewel het tijdperk van de mens. Het duidt het tijdvak aan waarin de mens een geologische kracht is geworden. Vanwege de schadelijke effecten op de aarde door menselijk handelen, zijn we in een ecologische crisis beland en zijn we gedwongen om na te denken over onze manier van leven en omgaan met de aarde. De tot de verbeelding sprekende benaming heeft ervoor gezorgd dat in allerlei disciplines (economisch, politiek, sociaal en cultureel) de relatie tussen mens en natuur een thema is geworden. Zo heeft het de Amerikaanse kunsthistoricus en cultuurcriticus T.J. Demos (1966) aangezet tot het schrijven van Against the Anthropocene: Visual Culture and Environment Today. In dit boek onderwerpt hij het begrip Antropoceen aan een kritische analyse waarbij hij betoogt dat het begrip en de verbeelding ervan niet bijdragen aan het oplossen van de klimaatcrisis. Read more

AICA-Salon over de History of Media Art in NL: 17 mei, 20 uur

Dankzij de NFT-gekte kwam digitale kunst opeens prominent in het nieuws, maar het bestaat natuurlijk al zo lang er computers zijn. Juist in Nederland was er al vroeg een gunstig klimaat voor kunst met 'nieuwe media', zoals het vaak genoemd werd, zo blijkt uit het book A Critical History of Media Art in the Netherlands: Platforms, Policies, Technologies, samengesteld door Marga van Mechelen en Sanneke Huisman. (Uitgeverij Jap Sam Books, 39,95 euro)

In de komende AICA-Salon staat dat boek centraal, Marga en Sanneke zullen vertellen over wat hun grootste ontdekkingen waren bij het samenstellen van het boek, en daarnaast zijn Floor van Luijk en Anne de Jong te gast, en zullen zij vertellen wat hun grootste verrassingen waren bij het lezen van het boek. Floor schreef voor Metropolis M een recensie van het boek die hier is terug te lezen, Anne is gallery manager bij galerie Upstream in Amsterdam, en studeerde af op digitale kunst. Joke de Wolf, kunstcriticus en voorzitter van AICA-Nederland, zal het gesprek modereren – voor dagblad Trouw schreef ze ook over Beeple en oudere net art.

Plaats: online via Zoom, aanmelden via deze link
Tijd: van 20:00 uur tot uiterlijk 21:30 uur
Toegang gratis en voor iedereen toegankelijk

 

After Us The Deluge is een noodsignaal

In zijn boek After Us the Deluge: the Human Consequences of Rising Sea Levels laat Kadir van Lohuizen onomwonden zien waar het op staat: de zeespiegel stijgt en de tijd voor actie dringt.

Het bijna driehonderd pagina's tellende boek toont hoe zeven plekken beïnvloed worden door de stijgende zeespiegel: van een smeltende ijskap in Groenland tot weggespoelde stranden aan de Stille Oceaan. Als de klimaatcrisis niet serieus genomen wordt, zo lijkt Van Lohuizen te zeggen, dan heeft dat rampzalige gevolgen voor de toekomst.

De wereld bezien door de lens van de Nederlandse fotojournalist Van Lohuizen (1963) is om bang van te worden. Hij heeft de zee vaak op haar dreigendst vastgelegd. Zo is op luchtfoto's te zien hoe kwetsbaar de bebouwde kustlijnen zijn tegenover de grootse en uitgestrekte zee. Neem de trieste situatie van bewoners op Kiribati een klein boomerangvormig eiland in de Stille Oceaan waar de consequenties van de stijgende zeespiegel al realiteit zijn. Een in elkaar geknutseld muurtje is het enige dat het klotsende zeewater buiten de voordeur houdt. Dit beeld staat in contrast met de solide ogende grachtenhuizen in Gouda, de stad waar Van Lohuizen vandaan komt. Daar lijkt het gevaar van onderlopende huizen veel minder dreigend, terwijl het water even dichtbij is en de stad ook nog eens wegzinkt in de veengrond. In het boek worden zo meerdere paralellen getrokken tussen gebieden die op het eerste oog vooral van elkaar lijken te verschillen. Read more

Finding Suburban Queerness in Essex

Cover art from Laindon 2 Maz Murray

Essex-based artist Maz Murray self-published the novellas Laindon 2 and 3 just a little more than a year ago the sequels to their 2018 short film of the same name. They follow the journalist Felicity on her perilous journey into the cultural wasteland of Laindon, Essex. There she investigates a mysterious portal inside a shopping centre scheduled for redevelopment. The portal connects Laindon to a queer utopia, a literal over the rainbow, where the striking miners were all retrained as renewable energy experts and all names are gender neutral.

When I read the two booklets, at the beginning of the first lockdown, I was not sure what to do with them. Not because they were difficult or inconclusive, but the fantasy of a queer community that was conjured up in the books felt impossibly far removed from a world where gathering in groups is both violently policed and publicly condemned. For all the justified discontent with austerity measures and increasing levels of inequality in the last decade and now that some have more free time than ever it suddenly seems that the only choice is silent compliance with healthcare guidelines, not public protest. If a trans tree falls in the woods and there is no one to hear her, does she really make a sound? Read more

Kijken, kijken, niet kopen

Het was even anders flaneren door de Amsterdamse P.C. Hooftstraat (kortweg 'de PC') dan gewoonlijk. Naar aanleiding van de rellen op het museumplein en elders in het land werd op 26 januari het 'wat als'-scenario in gang gezet.

Om te voorkomen dat hun winkel het volgende strijdtoneel van de avondklokrellen zouden worden, vroegen verschillende winkeleigenaren aannemers hun gevel op te meten. Diezelfde dag nog staken tientallen timmerlieden de handen uit de mouwen en aan het einde van de dag waren ongeveer de helft van alle winkelruiten betimmerd. Niet eerder verspreidde een trend zich zo snel door deze straat.

Alle foto's zijn genomen in de PC Hooftstraat, door de auteur

Etalages zijn het visitekaartje van een winkel. Om de voorbijganger naar binnen te lokken en tot een aankoop te verleiden worden met regelmaat nieuwe voorstellingen gepresenteerd, maar afgelopen maand dus even niet; mensen moesten nu juist met man en macht buiten worden gehouden.

Read more

AICA-Salon: Laurie Cluitmans, Noortje de Leij en Luuk Vulkers over kunstkritiek

Op donderdag 8 april, van 17 uur tot ca. 18:30 uur zal de tweede digitale AICA-Salon in het teken staan van jonge kunstcritici. Dit naar aanleiding van een gesprek met 3 laureaten van de Prijs voor Jonge Kunstkritiek (PJKK), de prijs die sinds 2008 als doel heeft kunstcritici tot 35 jaar uit het Nederlandse taalgebied te stimuleren.

AICA-bestuurslid Matisse Huiskens zal in gesprek gaan met Luuk Vulkers (hoofdprijs PJKK essay 2020), Noortje de Leij (hoofdprijs essay 2018) en Laurie Cluitmans (hoofdprijs essay 2016). Hoe zijn ze te werk gegaan en wat heeft de prijs hen gebracht? Wat is volgens hen momenteel de positie van een criticus, zowel op nationaal als internationaal niveau? Of wat zou die positie moeten zijn?

Het gesprek vindt plaats via Zoom en is gratis en voor iedereen toegankelijk. Aanmelden is noodzakelijk, via deze link (installatie van Zoom op uw telefoon/computer is niet noodzakelijk)

Uitreiking AICA prijs 2020 voor 'Walid Raad' in het Stedelijk

Dinsdag 2 maart kende AICA Nederland de AICA-Prijs toe aan de tentoonstelling 'Walid Raad – Let's be honest, the weather helped' die in de het Stedelijk Museum Amsterdam te zien was. Hripsimé Visser, curator van de tentoonstelling en directeur van het museum Rein Wolfs ontvingen de prijs van Joke de Wolf, voorzitter van AICA Nederland. De uitreiking, inclusief het vraaggesprek met de curator, is hieronder als video terug te kijken. Onafhankelijk curator en criticus Nat Muller sprak tijdens de uitreiking een laudatio uit, ook die is terug te zien en onder de video terug te lezen.

Laudatio door Nat Muller

Dear Rein, dear Hripsimé, and everybody watching the live stream at home,

It is a true honour and privilege to give this laudatory speech on behalf of AICA for Walid Raad’s solo exhibition Let’s be honest, the weather helped. I speak to you in strange times when the memory of a visit to a museum seems very distant indeed. Looking back at this exhibition and considering the predicament most of the world finds itself in today, we have much to learn from Walid on how to find sense in nonsense, meaning in the incomprehensible, and how to work with, and through, disaster. But perhaps mostly his exhibition Let’s be honest, the weather helped shows that a heavy and serious subject matter, often of the political and historical kind, can sometimes best be accessed through an imaginary, with lightness and irony, rather than under an oppressive weight. Read more

Digitale Salon over de kunsthistorische canon

Op 9 maart 2021 trappen we van 17 tot 18 uur af met de eerste digitale AICA-Salon over het schrijven en maken van een kunsthistorisch overzichtswerk. Wat is er 'Nederlands' aan kunst uit Nederland, en waarom zijn dergelijke overzichtswerken nodig? Met kunstcriticus (en voormalig AICA-bestuurslid) Din Pieters, over haar  'Grote Nederlandse Kunstboek' (W-Books, 2019), Jenny Reynaerts, conservator 18e en 19e eeuwse schilderijen in het Rijksmuseum Amsterdam, auteur van 'Spiegel van de Werkelijkheid. 19de-eeuwse schilderkunst in Nederland' (Rijksmuseum, 2019) en Guinevere Ras, junior conservator fotografie in het Nederlands Fotomuseum en betrokken bij het samenstellen van de nog te onthullen Eregalerij van de Nederlandse fotografie én initiatiefnemer van de site meerstemmigheid.nl Na een korte presentatie van alle drie de genodigden is er gelegenheid voor het stellen van vragen. Inschrijven voor deze gratis online Zoom-bijeenkomst kan via https://www.eventbrite.nl/e/tickets-aica-salon-141968279947

2 maart 16:00 online uitreiking AICA-Prijs 2020 voor Walid Raad, Stedelijk Museum A'dam

'Walid Raad, Let's be honest, the weather helped', de tentoonstelling die in 2019 in het Stedelijk Museum Amsterdam te zien was, heeft van de leden van AICA Nederland de AICA-Prijs 2020 voor tentoonstellingen uit de periode 2017-2019 gekregen.

Op 2 maart 2021 van 16 tot 17 uur zal de prijs aan curator Hripsimé Visser en directeur Rein Wolfs worden aangeboden, in het auditorium van het Stedelijk Museum, helaas zonder publiek. Kunstcriticus en curator Nat Muller zal een laudatio uitspreken, en Joke de Wolf, voorzitter van AICA Nederland, zal in gesprek gaan met Hripsimé Visser over het maken van fototentoonstellingen in het Stedelijk in het algemeen en over de tentoonstelling van Raad in het bijzonder.

(foto: zaalopname uit de tentoonstelling door Gert Jan van Rooij)

De uitreiking is voor alle belangstellenden gratis live te volgen op https://www.stedelijk.nl/en/aica-live en is ook later nog terug te kijken op deze site en het Youtube-kanaal van het Stedelijk.

Art Criticism in the Netherlands in the ‘80s and ‘90s and the role of AICA

Door Antje von Graevenitz en Din Pieters

AICA International bestaat 70 jaar. Vanwege dat jubileum doken Antje von Graevenitz (voorzitter van AICA Nederland van 1987 tot 1995) en Din Pieters (secretaris van AICA Nederland van 1989 tot 1995) op verzoek van AICA International in de archieven van AICA. Hieronder publiceren we het artikel dat ze hierover schreven. Over de kunstgeschiedenis in de jaren tachtig en negentig. Over de intrede van post-modernisme, Malevich, globalisme, de opkomst van de nieuwe media als veld voor de kunstkritiek en de relatie tussen kunstkritiek en curator. En uiteraard over de rol van AICA hierin. 

(We publiceren het in het Engels omdat de auteurs het in het Engels schreven/redigeerden voor AICA-International, op https://aica-international.squarespace.com/blog/category/70+years+of+AICA staan de andere jubileumverhalen)

It is rather complicated, looking back at a significant phase in one’s life during which, as an art critic, one has tried very hard to take in the important topics of the day and, at the same time as a member of the board of AICA The Netherlands, to confront one’s fellow members with these topics by organising debates, lectures and conferences. Perhaps it is even impossible, as after such a long time one’s head fills up with only one thing: fog. Some people may crop up in one’s memory, but their statements are inaudible, or forever forgotten. A sense of atmosphere from those days gets blurred, but may still be recalled.

Read more

Tentoonstelling Walid Raad in Stedelijk krijgt AICA-prijs 2020

De leden van AICA-Nederland hebben de tentoonstelling van Walid Raad, 'Let's be honest, the weather helped', die in 2019 in het Stedelijk Museum Amsterdam te zien was, als beste tentoonstelling in de periode 2017-2019 in een Nederlands museum verkozen.

Zaalbeeld uit de tentoonstelling van Walid Raad, 'Let's be honest, the weather helped' in het Stedelijk Museum Amsterdam. Foto: Gert Jan van Rooij

De jury noemt Raad in het juryrapport een 'speelse verhalenverteller', en de tentoonstelling, over zeven zalen van het museum, liet de bezoeker 'bungelen in je oordeel of deze tentoonstelling nou geestig of zeer verontrustend is. (…) Overdonderend, maar zonder belerend vingertje, zat het Stedelijk Museum met de tentoonstelling bovenop deze tijd waarin mensen, culturen en gedachten in transit zijn. De tentoonstelling liet zien dat ergens in de reis tussen ‘oost’ en ‘west’ altijd iets verloren gaat, en er ook altijd iets bij komt.'

Read more

AICA-Prijs 2020: stem op uw favoriete tentoonstelling in Nederland

Ieder jaar looft AICA Nederland een prijs uit aan afwisselend een Nederlandse instelling, tentoonstelling of publicatie van de afgelopen drie jaar. Tot en met vorig jaar heette die prijs de AICA-oorkonde, vanwege de herkenbaarheid heeft het bestuur de prijs vanaf nu omgedoopt tot AICA-prijs. Dit jaar gaat de prijs naar een in Nederland georganiseerde tentoonstelling. Een jury deed de voorselectie, de uiteindelijke keuze is aan de leden, dus aan u.

De AICA-prijs wordt dit jaar uitgereikt aan een tentoonstelling die zich op een bijzondere manier heeft onderscheiden op het gebied van beeldende kunst in de jaren 2017, 2018 en 2019. Op 30 september 2020 heeft de jury tijdens de Algemene Ledenvergadering de volgende shortlist gepresenteerd (in chronologische volgorde):

Read more

Laudatio voor Sandra Kisters door Marek Wieczorek

Bij de uitreiking van de AICA-Oorkonde 2018 aan Sandra Kisters, op vrijdag 8 maart 2019 in De Ateliers in Amsterdam, voor haar boek 'The Lure of the Biographical: On the (Self-) Representation of Modern Artists' (Valiz, 2017) sprak Marek Wieczorek, Associate Professor of Modern and Contemporary Art History aan de University of Washington, Seattle, VS, een laudatio uit, met de titel 'Levenslessen'. Daarin gaat hij in op de vraag: wat leren we van het schrijven over iemands leven? Daarbij geeft hij voorbeelden van Mondriaan en Picasso, en staat langer stil bij de studie van Benjamin Binstock over 'Vermeer's Family Secrets' en de schilderijen van Maria Vermeer. (Afbeelding links: Maria Vermeer?, Portret van een jonge vrouw, ca. 1672. New York, Metropolitan Museum)

Aangezien de laudatio oorspronkelijk in het Engels is geschreven, heeft AICA de tekst laten vertalen en de Nederlandse tekst kunt u nu in PDF hieronder downloaden.

AICA Jaarvergadering 30 september

Wanneer kunstcritici en cultuurrecensenten naast de kwestie schrijven, wanneer kunstenaars zich alleen maar naar de sterren lanceren zonder op aarde terug te keren. Wanneer politici cultuur tot historische canon en internationale top beknibbelen; op dat moment breekt de spanningsboog waarop elk samenleven vibreert. Aders slippen sluipend dicht. Leven vernauwt tot overleven.

Pascal Gielen, bij de oproep voor de Prijs voor de Jonge Kunstkritiek in De Groene Amsterdammer, 30 mei 2020.

Beste leden van AICA-Nederland,

Zoals cultuursocioloog Pascal Gielen afgelopen mei al enigszins onheilspellend schreef, is er dit jaar in korte tijd veel veranderd in het cultuurlandschap. Kunstenaars, musici, theatermakers en ook critici zagen de sector niet alleen veranderen, ze maken zelf ook onderdeel uit van het landschap. Na de culturele kaalslag na de bezuinigingsronde van 2010 is het andermaal tijd voor herbezinning: welke rol kan de kunstkritiek spelen? De AICA-jaarvergadering is niet alleen een vast agendapunt voor een vereniging als de onze, het is ook een gelegenheid om samen te komen in een periode dat dit minder vanzelfsprekend voorkomt, en andere kunstcritici te zien en spreken.

Het bestuur nodig u dan ook graag uit op woensdag 30 september 2020 in het Lloyd Hotel, Amsterdam. De vergadering begint om 18:30 uur, u bent welkom vanaf 18:00 uur. Aansluitend, uiterlijk om 20:30 uur, is er een borrel en de mogelijkheid te dineren op eigen kosten. Het bestuur zal erop toezien dat iedereen voldoende afstand kan en zal houden.

Graag verzoeken we u, ook namens het Lloyd Hotel, om u zich van tevoren aan te melden per mail (aicanederland@gmail.com). U kunt ook aangeven of u wilt blijven dineren. Als het aantal aanmeldingen de capaciteit overschrijdt, dan proberen we een livestream en/of opname op te zetten.

Een aantal agendapunten:

– De nieuwe bestuursleden van AICA Nederland, Esther Darley (penningmeester), Koen Kleijn (algemeen bestuurslid) en Matisse Huiskens (secretaris) stellen zich voor.

– Naast onder andere een verslag van de off- en online activiteiten van AICA Nederland en AICA International en een presentatie van de plannen van AICA Nederland voor het komende jaar is het bestuur verheugd dat de jury voor de AICA-prijs 2020 de drie nominaties voor de categorie tentoonstellingen in de periode 2017-2019 bekend zal maken en toelichten. Alle leden van AICA Nederland kunnen hierna via e-mail hun stem uitbrengen op een van de drie tentoonstellingen, u krijgt hierover uiteraard bericht. De jury bestaat uit Steven Aalders, Machteld Leij en Sophia Zürcher.

We hopen u woensdag 30 september te zien in het Lloyd Hotel. De agenda, begroting, jaarrekening en notulen van de afgelopen jaarvergadering worden u hieraan voorafgaand nog toegezonden.

Met vriendelijke groet,

Het bestuur van AICA-Nederland

Joke de Wolf (voorzitter)

Esther Darley (penningmeester)

Matisse Huiskens (secretaris)

Koen Kleijn (algemeen bestuurslid) Arjan Reinders (algemeen bestuurslid)

Female Alliances in 'She spins the thread, she measures the thread, she cuts the thread'

Mila Lanfermeijer ‘Private viewing temptress’ (detail), 2020. Courtesy: Mila Lanfermeijer and Nest. Photo: Charlott Markus.

 My grandmother used to collect articles, photographs, and other ephemera that reminded her of someone she knew. She would send me an article that she had neatly cut out of the newspaper and put in an envelope, and I would receive it on my doorstep. Nowadays, most of my friends text me when they read or see something I might like or need to know: “I just read this, and I had to think of you.”

The exhibition She spins the thread, she measures the thread, she cuts the thread at Nest, The Hague, is precisely about these intimate moments of connecting with other people. Having a chat with someone you never met before, finding common interests, or having different thoughts on a particular subject. The exhibition is a conversation between the three artists, colleagues, and friends: Mila Lanfermeijer, Ana Navas, and Evelyn Taocheng Wang. They got to know each other between 2012 and 2014 during the two-year residency program at De Ateliers in Amsterdam. In their studio spaces, they talked about each other’s ways of working, discovering shared interests, and the use of similar materials (textile, drawing, painting) and approaches (repetition, appropriation, research). Read more